알림 목록

ภูมิภาคที่วิเคราะห์: จังหวัด คยองซังบุกโด
ภูมิภาคหลัก:  สำนักงานจังหวัดคยองซังบุกโด, 22 เมือง/อำเภอ, 321 ตำบล/อำเภอ/เขต, สถาบันที่ลงทุน/ได้รับทุนสนับสนุน, ข้อมูลสาธารณะระดับภูมิภาค และบริการด้านการบริหาร
วาระการประชุม:ปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์ (Generative AI), ข้อมูลสาธารณะ, ข้อมูลเชิงพื้นที่ และแพลตฟอร์มบริการด้านการบริหาร จะยังคงเป็นเครื่องมือแยกต่างหาก หรือจะถูกเปลี่ยนไปเป็นระบบปฏิบัติการของรัฐบาลท้องถิ่นที่ตรวจจับสัญญาณการเปลี่ยนแปลงใน 22 เมืองและอำเภอได้อย่างเชิงรุก ช่วยให้หน่วยงานที่รับผิดชอบสามารถรายงานหลักฐานและแนวทางแก้ไข และตรวจสอบผลลัพธ์ของนโยบายอีกครั้ง?
ประเภทช่วงเวลาทอง:โอกาส + การบูรณาการด้านธรรมาภิบาล ความเสี่ยง
วันที่อ้างอิง: 28 สิงหาคม 2569
เวอร์ชัน: Regional AX Golden Time Intelligence v3.2
 

เมื่อเข้าสู่ปี 2026 ระบบบริหารจัดการด้านดิจิทัลของจังหวัดคยองบุก ได้ก้าว ข้ามขั้นตอนการแนะนำเครื่องมือไปสู่ขั้นตอนการสร้างแพลตฟอร์มร่วมระหว่างเมืองและท้องถิ่น รวมถึงบริการบริหารจัดการด้วย AI ไปพร้อมกัน โดยอิงจาก "แผนแม่บทด้านสารสนเทศอัจฉริยะของจังหวัดคยองซังบุกโด ปี 2026-2030" ซึ่งสรุปแล้วเสร็จในเดือนธันวาคม 2025 จังหวัดและเมือง/อำเภอ 22 แห่งจะดำเนินโครงการด้านสารสนเทศประมาณ 720 โครงการในปี 2026 ด้วยงบประมาณรวม 142.6 พันล้านวอนด้วยการจัดตั้งระบบตอบสนองร่วมกันอย่างเป็นทางการในการประชุมหัวหน้าฝ่ายสารสนเทศของจังหวัดและเมือง/อำเภอในเดือนกุมภาพันธ์ 2026 หน่วยงานด้านดิจิทัลของการบริหารจึงได้เปลี่ยนจากสำนักงานรัฐบาลจังหวัดไปสู่เครือข่ายเมืองและท้องถิ่น ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

โครงสร้างพื้นฐานการปฏิบัติงานของ AI ได้เริ่มดำเนินการแล้ว ในเดือนเมษายน 2568 จังหวัดคยองบุกได้นำฟังก์ชันการสร้างและสรุปเอกสารด้วย AI แบบเครือข่ายปิดมาใช้ใน **GBinPLUS+** ซึ่งจังหวัดและเมืองและอำเภอ 22 แห่งใช้ร่วมกัน ในขณะนั้น มีเจ้าหน้าที่ระดับจังหวัดและเทศบาลประมาณ 3,000 คนใช้บริการนี้ เนื่องจาก GBinPLUS+ เป็นแพลตฟอร์มระดับเมืองและท้องถิ่นที่บูรณาการข้อมูลการบริหารและข้อมูลสาธารณะ เช่น ข้อมูลประชากร อุตสาหกรรม และข้อมูลเชิงพื้นที่ เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจเชิงนโยบาย จังหวัดคยองบุกจึงเริ่มดำเนินการรักษาความปลอดภัยทั้งชั้นข้อมูลและชั้น AI ที่จำเป็นสำหรับ Administrative AX ไปพร้อมๆ กัน ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

ในเดือนกรกฎาคม 2569 โครงสร้างนี้ได้ขยายไปสู่บริการสำหรับประชาชน โดยได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วมโครงการสนับสนุนบริการ AI ภาคสาธารณะของกระทรวงมหาดไทยและความปลอดภัย มีการลงทุนรวม1.2 พันล้านวอนเพื่อเริ่มต้นจัดตั้งระบบออกแบบการตั้งถิ่นฐานด้วย AI ระบบสนับสนุนการดำรงชีวิตด้วย AI ระบบสนับสนุนธุรกิจขนาดเล็ก การวินิจฉัยเบื้องต้นสำหรับการจัดตั้งโรงงาน และสำนักงานรับเรื่องร้องเรียนพลเรือนด้วย AI ใน 22 เมืองและอำเภอ โดยเชื่อมต่อ GBinPLUS+ ที่มีอยู่กับแพลตฟอร์ม AI ส่วนกลางของภาครัฐ และใช้โครงสร้าง RAG ที่ให้การตอบสนองตามกฎหมาย แนวทางปฏิบัติ และประกาศสาธารณะ ( ศูนย์ธุรกิจการเลี้ยงไหมและแมลงจังหวัดคยองซังบุกโด )

นอกจากนี้ยังสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในด้านการบริหารจัดการพื้นที่ด้วย ในเดือนกรกฎาคม 2569 จังหวัดคยองบุกได้สร้างแพลตฟอร์มข้อมูลพื้นที่อัจฉริยะ (Intelligent Spatial Information Platform) เสร็จสมบูรณ์ เพื่อใช้ร่วมกันระหว่างจังหวัดและเมือง/อำเภอ และได้นำแผนที่ 2 มิติและ 3 มิติแบบบูรณาการ รวมถึงการวิเคราะห์พื้นที่ด้วยปัญญาประดิษฐ์ (AI) มาใช้ และตั้งแต่เดือนมีนาคมเป็นต้นมา ได้เริ่มใช้งานฟังก์ชันสำรวจสถานะทรัพย์สินของจังหวัดโดยใช้ AI ซึ่งเป็นครั้งแรกในประเทศ ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

ระดับพื้นฐานของการกำกับดูแลข้อมูลก็ไม่ต่ำเช่นกัน ในการประเมินปี 2025 ของกระทรวงมหาดไทยและความปลอดภัย จังหวัดคยองบุกได้รับคะแนน "ดีเยี่ยม" สำหรับการบริหารจัดการข้อมูลเป็นเวลาสองปีติดต่อกันและสถานะการดำเนินงานด้านการให้บริการข้อมูลสาธารณะดีขึ้นจาก "ปานกลาง" ในปีที่แล้วเป็น "ดีเยี่ยม" ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

อย่างไรก็ตาม หลักฐานในปัจจุบัน แสดงให้เห็นเพียง ความพร้อมของแพลตฟอร์ม ความสามารถด้าน AI และคุณภาพของข้อมูลเท่านั้น และไม่ได้พิสูจน์ถึงผลลัพธ์ที่ว่าสินทรัพย์นี้สามารถตรวจจับประเด็นนโยบายได้ก่อน เปรียบเทียบความเร็วของการเปลี่ยนแปลงใน 22 เมืองและเขต และลดระยะเวลาในการตัดสินใจของฝ่ายบริหารได้จริง

ช่องโหว่สำคัญในแผนยุทธศาสตร์การบริหารของรัฐบาลคยองบุกชุดปัจจุบันมีดังต่อไปนี้

• การสร้างเอกสารด้วย AI ไม่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการ AX
• การบูรณาการข้อมูล ≠ การตรวจจับสัญญาณการเปลี่ยนแปลง
• บริการรับเรื่องร้องเรียนทางแพ่งโดยใช้ AI ไม่เกี่ยวข้องกับการพยากรณ์นโยบาย
• แพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่ ≠ การกำหนดลำดับความสำคัญของนโยบาย
• โครงการด้านไอที 720 โครงการ ไม่เท่ากับระบบปฏิบัติการภาครัฐหนึ่งระบบ

ช่วงเวลาทองของจังหวัดคยองบุกคือช่วงปี 2026–2028 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สามารถสร้างระบบการทำงานที่เป็นมาตรฐานเดียวกันได้ ได้แก่ ข้อมูลระดับภูมิภาค → สัญญาณการเปลี่ยนแปลง → หน่วยงานที่รับผิดชอบ → การวิเคราะห์หลักฐาน → การรายงานย้อนกลับ → การตัดสินใจเชิงนโยบาย → การนำไปปฏิบัติ → ผลลัพธ์ → การปรับปรุงแก้ไข ใน 22 เมืองและเขตปกครอง แทนที่จะเน้นที่การเพิ่มอัตราการใช้งาน AI

จังหวัดคยองบุกบริหารจัดการเมืองและอำเภอ 22 แห่ง เมืองเล็ก ตำบล และชุมชน 321 แห่ง และประชากรประมาณ 2.5 ล้านคน ครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ถึง 18,424 ตารางกิโลเมตร เมืองโพฮัง กูมิ และคยองซาน ซึ่งเป็นที่ตั้งของประชากรและอุตสาหกรรมจำนวนมาก ตั้งอยู่ร่วมกับพื้นที่อำเภอที่ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากปัญหาประชากรสูงอายุและการลดลงของประชากร ทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้ระบบการบริหารส่วนเมืองเดียวกัน ดังที่ยืนยันไว้ในข้อ 026 ระบุว่า มีเมืองและอำเภอ 15 แห่งที่เป็นพื้นที่ประชากรลดลง และ 2 แห่งเป็นพื้นที่ที่น่าสนใจ

ในโครงสร้างนี้ นโยบายที่เหมือนกันไม่ได้ดำเนินการด้วยความเร็วเท่ากัน การเปลี่ยนแปลงในธุรกิจ การขนส่ง และกำลังแรงงานในเมืองกูมิอันเป็นผลมาจากการลงทุนในอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ รวมถึงประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับการดูแลทางการแพทย์ บริการดูแล และการขนส่งในเมืองยองยางและบงฮวา เป็นเรื่องยากที่จะจัดการโดยใช้ตัวชี้วัดการบริหารเดียวกัน บทบาทของรัฐบาลท้องถิ่นต้องเปลี่ยน จากการบริหารจัดการเมืองและอำเภอทั้ง 22 แห่งโดยใช้มาตรฐานเดียวกัน ไปเป็นการเปรียบเทียบความเร็วของการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างกัน และตรวจจับความเสี่ยงก่อนที่จะเกินเกณฑ์วิกฤต

การลงทุนมูลค่า 142.6 พันล้านวอนในโครงการด้านไอทีประมาณ 720 โครงการภายในปี 2026 แสดงให้เห็นว่าอุปสรรคสำคัญต่อไป ไม่ใช่การขาดแคลนโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล แต่เป็น การบูรณาการระบบแบบกระจายเข้ากับสถาปัตยกรรมทั่วไปอย่างมีประสิทธิภาพ ต่างหาก ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

จังหวัดคยองบุกมีแพลตฟอร์มร่วมสำหรับทั้งรัฐบาลระดับเมืองและระดับท้องถิ่นอยู่แล้ว โดย GBinPLUS+ ถูกใช้งานร่วมกันโดยจังหวัดและเมืองและอำเภอ 22 แห่ง เชื่อมโยงข้อมูลด้านการบริหารและข้อมูลสาธารณะ เช่น ประชากร อุตสาหกรรม และข้อมูลเชิงพื้นที่ นอกจากนี้ยังมีการนำความสามารถด้านปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์มาใช้ในสภาพแวดล้อมเครือข่ายปิดอีกด้วย ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

อย่างไรก็ตาม การใช้งานหลักที่ระบุได้จากข้อมูลที่มีอยู่ในปัจจุบัน ได้แก่ การสร้างเอกสาร การสรุป และการสนับสนุนรายงาน รวมถึงการวิเคราะห์ข้อมูลด้านการบริหาร ไม่มีหลักฐานใดที่ยืนยันว่ากระบวนการตรวจจับความผิดปกติอัตโนมัติ → การมอบหมายงานให้หน่วยงานที่รับผิดชอบโดยอัตโนมัติ → การเปรียบเทียบตามเมือง/เขต → การสร้างทางเลือกนโยบาย → การรายงานย้อนกลับ → การตรวจสอบผลลัพธ์ เป็นกระบวนการมาตรฐานที่ใช้ทั่วทั้งหน่วยงานบริหารระดับจังหวัด

แม้ว่าแพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะจะมีการวิเคราะห์เชิงพื้นที่ด้วย AI และเป็นรากฐานสำหรับการใช้งานร่วมกันระหว่างจังหวัดและเมือง/อำเภอ แต่ขอบเขตของการนำไปใช้เป็นเครื่องมือตัดสินใจร่วมกันสำหรับนโยบายต่างๆ เกี่ยวกับที่ตั้งอุตสาหกรรม ภัยพิบัติ สวัสดิการ การขนส่ง และการลดลงของประชากรยังคงต้องได้รับการตรวจสอบต่อไป ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ปัจจุบัน ความพร้อมได้ รับการประเมิน ว่ามีความคืบหน้าอย่างมากในด้านการบูรณาการดิจิทัล แต่การบูรณาการการตัดสินใจยังอยู่ในขั้นตอนการตรวจสอบ

การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประการแรกคือ ปัญญาประดิษฐ์เชิงบริหาร กำลังเปลี่ยน จากเครื่องมือเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานสำหรับเจ้าหน้าที่รัฐแต่ละคน ไปสู่โครงสร้างพื้นฐานร่วมกันที่ครอบคลุมรัฐบาลระดับเมืองและระดับท้องถิ่นเนื่องจากมีเมืองและอำเภอ 22 แห่งใช้แพลตฟอร์มเดียวกัน GBinPLUS+ จึงมีแนวโน้มที่จะพัฒนาไปเป็นปัญญาประดิษฐ์เชิงบริหารทั่วไปมากกว่าโครงสร้างที่สร้างปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์แยกต่างหากสำหรับแต่ละเมืองและอำเภอ ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ประเด็นที่สองคือการขยายประเภทข้อมูลจากสถิติการบริหารไปสู่ข้อมูลเชิงพื้นที่ วิถีชีวิต และอุตสาหกรรม แพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะ (Intelligent Spatial Information Platform) ซึ่งแล้วเสร็จในปี 2026 ได้รับการออกแบบมาเพื่อช่วยให้รัฐบาลระดับจังหวัดและเทศบาลสามารถใช้ข้อมูลเชิงพื้นที่ 2 มิติและ 3 มิติ ร่วมกับการวิเคราะห์ด้วยปัญญาประดิษฐ์ (AI) ได้ หน่วยการวิเคราะห์นโยบายกำลังเปลี่ยนจากตารางและรายงานไปสู่พื้นที่และเขตการอยู่อาศัย ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ประเด็นที่สามคือ การเปลี่ยนผ่านของ AI สำหรับผู้อยู่อาศัย จากแชทบอทธรรมดา ไปสู่ ตัวแทนที่สนับสนุนกระบวนการบริหารจัดการ AI ดูแลผู้อยู่อาศัยเชื่อมโยงการตั้งถิ่นฐาน สวัสดิการ เจ้าของธุรกิจขนาดเล็ก การจัดตั้งโรงงาน และการกรอกแบบฟอร์มต่างๆ โครงสร้างนี้เปลี่ยนจากขั้นที่ AI ให้ข้อมูลเพียงอย่างเดียว ไปสู่ขั้นที่ AI ช่วยเหลือกระบวนการบริหารจัดการ ( ศูนย์ธุรกิจการเลี้ยงไหมและแมลง จังหวัดคยองซังบุกโด )

ประเด็นที่สี่คือ ความสามารถของ AI กำลังขยายตัวจากเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติงานไปสู่ระดับการตัดสินใจ ภายในปี 2026 สถาบันพัฒนาทรัพยากรมนุษย์จังหวัดคยองบุกได้ขยายการฝึกอบรม AI พิเศษให้ครอบคลุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงตั้งแต่ระดับ 4 ขึ้นไป และดำเนินการฝึกอบรมขั้นพื้นฐานและขั้นสูงตลอดทั้งปีสำหรับเจ้าหน้าที่ระดับจังหวัด เมือง และอำเภอ ตั้งแต่ระดับ 5 ลงมา รวมถึงพนักงานของหน่วยงานภาครัฐ นอกจากนี้ยังเริ่มมีการรวมขั้นตอนการกำหนดนโยบายเป็นเป้าหมายของ AX ด้วย ( สำนักงานก่อสร้างภาคใต้ )

แผนพื้นฐาน AI ของรัฐบาลจังหวัดคยองบุก ได้จัดสรร ยุทธศาสตร์หลัก 4 ข้อและภารกิจการดำเนินงาน 73 ข้อให้แก่แต่ละสำนัก และได้ทบทวนความคืบหน้าในเดือนมีนาคม 2569 โดยการขยายการใช้งาน AX ไปทั่วทั้งเขตการปกครองของจังหวัด ไม่ใช่แค่ในภาคอุตสาหกรรมเท่านั้น ได้ถูกรวมอยู่ในกรอบการดำเนินงานอย่างเป็นทางการด้วย

ปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์ (Generative AI) ได้ถูกนำมาประยุกต์ใช้กับ GBinPLUS+ แล้ว เพื่อสนับสนุนการสร้างและสรุปเอกสารสำหรับเจ้าหน้าที่ระดับจังหวัดและเทศบาล นอกจากนี้ ยังมีการสร้างโครงสร้างที่ปลอดภัยเพื่อลดความเสี่ยงจากการรั่วไหลของข้อมูลทางราชการออกสู่ภายนอก โดยใช้ AI แบบสแตนด์อโลนที่ทำงานบนเครือข่ายปิด ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ในส่วนของประชาชน โครงการริเริ่มด้านปัญญาประดิษฐ์เพื่อการดูแลประชาชน (Resident Care AI) เปิดตัวในปี 2026 โดยมีโครงสร้างที่ช่วยให้ประชาชนใน 22 เมืองและอำเภอสามารถใช้ข้อมูลด้านการบริหารจัดการอย่างครอบคลุมเกี่ยวกับเรื่องการตั้งถิ่นฐาน การสนับสนุนการดำรงชีพ โครงการ และการจัดตั้งโรงงาน หน่วยงานที่ดูแลด้านการบริหารจัดการด้วย AI ได้ขยายขอบเขตจากภายในสำนักงานข้าราชการไปสู่การดูแลประชาชนโดยตรง ( ศูนย์ธุรกิจการเลี้ยงไหมและแมลง จังหวัดคยองซังบุกโด )

ในด้านข้อมูลเชิงพื้นที่ ปัจจุบันมีการสำรวจทรัพย์สินในระดับจังหวัดโดยใช้ AI และแพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะ (Intelligent Spatial Information Platform) ที่กำลังดำเนินการอยู่ และในแง่ของแนวคิดเชิงนโยบาย ได้มีการเปิดตัวระบบเพื่อระบุงาน AI โดยตรงจากความไม่สะดวกของประชาชนผ่านการแข่งขัน AX ที่ประชาชนรับรู้ในปี 2026 ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ขอบเขตงานด้านนโยบายของหน่วยงานบริหารส่วนภูมิภาคคยองบุก (Gyeongbuk Administration AX) ได้ขยายจากงานภายในไปสู่ข้อมูล พื้นที่ บริการสำหรับผู้อยู่อาศัย และการค้นหานโยบายแล้ว อุปสรรคที่เหลืออยู่ คือการรวมโครงการเหล่านี้เข้าไว้ในระบบการทำงานด้านการตัดสินใจ (Decision Runtime ) เดียวกัน

จุดแข็งที่สำคัญของ Gyeongbuk Administrative AX คือ การมีแพลตฟอร์มร่วมสำหรับรัฐบาลระดับเมืองและระดับท้องถิ่นอยู่แล้วแม้ว่ารัฐบาลท้องถิ่นหลายแห่งจะนำ AI แบบสร้างสรรค์มาใช้เพื่อช่วยเหลืองานเฉพาะของหน่วยงาน แต่ GBinPLUS+ ได้รับการออกแบบโครงสร้างเพื่อให้จังหวัดคยองบุกและเมืองและอำเภอทั้ง 22 แห่งสามารถแบ่งปันข้อมูลประชากร อุตสาหกรรม และข้อมูลเชิงพื้นที่ รวมถึงฟังก์ชัน AI ได้ ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

นอกจากนี้ ผลการได้รับคะแนน "ยอดเยี่ยม" ในการประเมินการบริหารจัดการข้อมูลประจำปี 2025 ติดต่อกันสองปี และการประเมินข้อมูลสาธารณะ แสดงให้เห็นว่ามีการเตรียมความพร้อมด้านการจัดการและการใช้ข้อมูลในระดับหนึ่ง ซึ่งเป็นขั้นก่อนการพัฒนา AI แล้ว ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ในทางกลับกัน หลักฐานสำหรับ ระบบการปกครองเชิงพยากรณ์ซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่าของระบบบริหารจัดการเชิงบริหาร (Administrative AX) ยังมีจำกัด ยังไม่มีโครงสร้างที่ได้รับการยืนยันสำหรับการติดตามอย่างเปิดเผยเมื่อตัวชี้วัดเกินเกณฑ์ที่กำหนด หน่วยงานใดจะเป็นผู้รับผิดชอบ และใช้เวลานานเท่าใดในการปรับเปลี่ยนนโยบาย

ดังนั้น สถานะปัจจุบันของรัฐคยองบุก จึงอยู่ ในช่วงเปลี่ยนผ่านจากรัฐบาลที่ขับเคลื่อนด้วย AI ไปสู่รัฐบาลที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูลข่าวสาร

ในปี 2026 มีโครงการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศประมาณ 720โครงการในจังหวัด และ 22 เมืองและอำเภอ รวมมูลค่า 142.6 พันล้านวอน ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

เจ้าหน้าที่ระดับจังหวัดและเมือง/อำเภอประมาณ 3,000 คนได้ใช้คุณสมบัติการสร้างและสรุปเอกสารด้วย AI ของ GBinPLUS+ ตั้งแต่เริ่มใช้งานในปี 2025 ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

แผนพื้นฐานของปัญญาประดิษฐ์เชิงอธิปไตย ประกอบด้วย กลยุทธ์หลัก 4 ข้อและภารกิจ 73ข้อ

บริษัท Resident Care AI จะจัดตั้งบริการ 5 ประเภทใน22 เมืองและอำเภอ ด้วยเงินลงทุนรวม 1.2 พันล้านวอน ( ศูนย์ธุรกิจการเลี้ยงไหมและแมลง จังหวัดคยองซังบุกโด )

แพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะ (Intelligent Spatial Information Platform) เสร็จสมบูรณ์ในปี 2026 โดยมีพื้นฐานมาจากการใช้งานร่วมกันระหว่างจังหวัดและเมือง/อำเภอ ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ตัวเลขเหล่านี้เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าจังหวัดคยองบุกไม่ได้อยู่ในขั้นตอนทดลองของปัญญาประดิษฐ์เชิงบริหารอีกต่อไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ตัวชี้วัดผลการดำเนินงาน (KPI) ที่เปิดเผยต่อสาธารณะในปัจจุบัน มุ่งเน้นไปที่จำนวนโครงการ การสร้างแพลตฟอร์ม ความสามารถด้าน AI การฝึกอบรม และการพัฒนาบริการ

ตัวเลขที่จะต้องประเมินต่อไป ได้แก่จำนวนสัญญาณที่ตรวจพบ ความแม่นยำในการคาดการณ์ เวลาในการเชื่อมต่อของหน่วยงาน เวลาในการตัดสินใจเชิงนโยบาย อัตราการลดลงของข้อร้องเรียนซ้ำ ช่องว่างผลลัพธ์ตามเมือง/เขต และเวลาที่จำเป็นสำหรับการปรับเปลี่ยนนโยบาย

ช่องว่างที่ใหญ่ที่สุดคือระหว่างข้อมูลแบบบูรณาการและการตัดสินใจแบบบูรณาการ

แม้ว่า GBinPLUS+ และแพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่จะเชื่อมต่อข้อมูลกันได้ แต่หากไม่มีการกำหนดเกณฑ์ว่าการเปลี่ยนแปลงประเภทใดถือเป็นความเสี่ยงเชิงนโยบาย ข้อมูลก็จะยังคงอยู่บนแดชบอร์ด

ประเด็นที่สอง อยู่ ระหว่างการช่วยเหลืองานด้วย AI และ AX ขององค์กรแม้ว่าฐานผู้ใช้ AI ที่สร้างเอกสารได้ถึง 3,000 รายจะเป็นจุดแข็ง แต่การลดเวลาในการสร้างเอกสารไม่ได้หมายความว่าจะทำให้การตัดสินใจเชิงนโยบายเร็วขึ้นโดยอัตโนมัติ ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

ประการที่สามคือช่องว่างด้านมาตรฐานผลลัพธ์ระหว่างจังหวัดและเมืองและอำเภอทั้ง 22 แห่งแม้จะใช้แพลตฟอร์มร่วมกัน แต่หากการบริหารจัดการผลการดำเนินงานตามนโยบายของแต่ละเมืองและอำเภอใช้ตัวชี้วัดที่แตกต่างกัน การเปรียบเทียบและการเรียนรู้ในระดับมหานครก็จะถูกจำกัด

ประเด็นที่สี่เกี่ยวข้องกับโครงการไอที 720 โครงการและสถาปัตยกรรมทั่วไปหากระบบ ข้อมูล และผู้รับเหมาสำหรับแต่ละโครงการแยกส่วนกันอย่างโดดเดี่ยว จะทำให้ตัวแทน AI ใช้ประโยชน์จากข้อมูลการบริหารทั้งหมดได้ยาก ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ประเด็นที่ห้า เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ ระหว่างบริการ AI และโครงสร้างความรับผิดชอบเมื่อ AI ดูแลผู้พักอาศัยเริ่มให้คำแนะนำเกี่ยวกับกฎหมาย นโยบายสนับสนุน และการจัดตั้งโรงงาน มาตรฐานเกี่ยวกับข้อผิดพลาด รอบการอัปเดต ผู้รับผิดชอบ และการตรวจสอบโดยมนุษย์ จะเชื่อมโยงโดยตรงกับความไว้วางใจในการบริหาร ( ศูนย์ธุรกิจการเลี้ยงไหมและแมลง จังหวัดคยองซังบุกโด )

จังหวัดคยองบุก มีความพร้อมค่อนข้างดีในการเปลี่ยนแพลตฟอร์มที่มีอยู่ ให้เป็น ชั้นข้อมูลข่าวกรองภาครัฐ แทนที่จะสร้างแพลตฟอร์มใหม่ทั้งหมด

ระบบที่ใช้ข้อมูลเป็นฐานสามารถจัดการได้โดย GBinPLUS+ และระบบบริหารจัดการที่ใช้ข้อมูลเป็นฐาน

ชั้นข้อมูลเชิงพื้นที่สามารถจัดการได้โดยแพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะ

ชั้น AI สามารถใช้ AI ของรัฐบาลและแพลตฟอร์ม AI ร่วมของภาครัฐได้

การปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้อยู่อาศัยสามารถจัดการได้ผ่านระบบ AI ดูแลผู้อยู่อาศัยและ Moiso โดย Moiso ใช้ข้อมูลสาธารณะ MyData และบล็อกเชนเพื่อให้บริการแบบบูรณาการ เช่น เงินช่วยเหลือเกษตรกรและชาวประมง การพาเด็กไปโรงพยาบาล และการดูแลเด็ก ( ศูนย์ธุรกิจการเลี้ยงไหมและแมลง จังหวัดคยองซังบุกโด )

สิ่งที่เหลืออยู่คือการกำกับดูแลสัญญาณ

กระบวนการ ตัวชี้วัด → เกณฑ์ → หน่วยงานที่รับผิดชอบ → เวลาวิเคราะห์ → ความรับผิดชอบในการรายงาน → การตัดสินใจเชิงนโยบาย → ผลลัพธ์ ต้องได้รับการวางระบบให้เป็นระบบราชการ

ในทำนองเดียวกัน ในส่วนของบุคลากรด้าน AI ความสามารถในการตรวจสอบหลักฐานของฝ่ายกำหนดนโยบายมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นอุปสรรคมากกว่าบุคลากรด้านการพัฒนา แม้ว่าทิศทางการขยายการฝึกอบรม AI ให้กับผู้บริหารภายในปี 2026 จะเหมาะสม แต่การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจริงในการตัดสินใจเชิงนโยบายจะต้องได้รับการตรวจสอบผ่านกระบวนการทำงานที่แยกต่างหาก ( สำนักงานก่อสร้างภาคใต้ )

ระบบบริหารจัดการ AI ของจังหวัดคยองบุกกำลังเปลี่ยนไปสู่การติดต่อโดยตรงกับประชาชน โมอิโซกำลังบูรณาการบริการด้านการบริหารจัดการที่เน้นวิถีชีวิต เช่น เงินช่วยเหลือเกษตรกรและชาวประมง และบริการดูแลต่างๆ ในขณะที่ AI ดูแลผู้อยู่อาศัยจะขยายขอบเขตไปสู่การตั้งถิ่นฐาน สวัสดิการ เจ้าของธุรกิจขนาดเล็ก และการจัดตั้งโรงงาน เริ่มตั้งแต่ปี 2026 ( ศูนย์ธุรกิจการเลี้ยงไหมและแมลงจังหวัดคยองซังบุก )

อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกของผู้อยู่อาศัยไม่สามารถระบุได้จากจำนวนผู้สมัครใช้แพลตฟอร์มหรือจำนวนการให้คำปรึกษาโดย AI

ผลลัพธ์ที่ต้องพิจารณา ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงในเวลาค้นหาบริการด้านการบริหาร อัตราข้อผิดพลาดในการยื่นคำขอ การตรวจสอบซ้ำสำหรับข้อร้องเรียนทางแพ่ง เวลาในการดำเนินการจัดตั้งโรงงาน การละเลยด้านสวัสดิการ และอัตราผู้ที่ไม่ได้รับผลประโยชน์จากโครงการสนับสนุนธุรกิจขนาดเล็ก

ปัจจุบัน ข้อมูลที่เปิดเผยต่อสาธารณะยังไม่ได้เปรียบเทียบผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ใน 22 เมืองและเขตปกครองแม้ว่าความพร้อมในการเข้าถึงบริการของผู้อยู่อาศัยจะเพิ่มสูงขึ้น แต่ความพร้อมด้านผลลัพธ์กลับแสดงให้เห็นถึงช่องว่างของข้อมูล

ข้อเท็จจริงที่ว่า 22 เมืองและอำเภอใช้ GBinPLUS+ เดียวกันนั้น เป็นสินทรัพย์เชิงโครงสร้างที่สำคัญสำหรับจังหวัดคยองบุก เนื่องจากช่วยให้สามารถเข้าถึงโครงสร้างพื้นฐานด้าน AI และข้อมูลเดียวกันได้โดยไม่คำนึงถึงขนาดของภูมิภาค ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

อย่างไรก็ตาม สิทธิ์การเข้าถึงแพลตฟอร์มและความสามารถในการวิเคราะห์อาจไม่เหมือนกัน เมืองใหญ่อย่างโพฮังและกูมิแตกต่างจากอำเภอเล็ก ๆ อย่างยองยาง อุลลึง และบงฮวา ในแง่ของบุคลากรด้านไอที ความเชี่ยวชาญ ปริมาณข้อมูล และความต้องการด้านการบริหารจัดการ

ดังนั้น จังหวัดคยองบุกควรนำโครงสร้างAI ส่วนกลางระดับภูมิภาค ข้อมูลส่วนกลาง และระบบรักษาความปลอดภัยส่วนกลางมาใช้ ควบคู่ไปกับตัวแทนท้องถิ่นระดับเมือง/อำเภอ แทนที่จะสร้างระบบ AI แยกต่างหากสำหรับแต่ละเมืองและอำเภอ

แนวทางที่เขตเมืองใหญ่จัดหาแพลตฟอร์มและแบบจำลอง และให้รัฐบาลท้องถิ่นออกแบบปัญหา เกณฑ์ และขั้นตอนการทำงานของตนเอง มีแนวโน้มสูงที่จะช่วยลดช่องว่าง AX ได้

ไทม์ไลน์หลักของแผนบริหาร AX ของจังหวัดคยองบุกนั้นอยู่ที่การเริ่มต้นพร้อมกันของแผนพื้นฐานด้านสารสนเทศอัจฉริยะปี 2026-2030 และโครงการ AI ระดับชาติ 73 โครงการในปี 2026 ( ศูนย์ธุรกิจการเลี้ยงไหมและแมลงจังหวัดคยองซังบุก )

ระบบปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์ GBinPLUS+ เริ่มใช้งานแล้ว แพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะแล้วเสร็จในปี 2026 และการก่อสร้างระบบปัญญาประดิษฐ์เพื่อการดูแลผู้อยู่อาศัยก็เริ่มขึ้นในปีนี้ ตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมที่จะกำหนดมาตรฐานข้อมูล API และระบบส่งสัญญาณทั่วไป ก่อนที่แต่ละระบบจะเติบโตอย่างอิสระ ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

หากพลาดโอกาสในอีกสองถึงสามปีข้างหน้า โครงการด้านไอทีและบริการ AI ใหม่ 720 โครงการอาจฝังรากลึกด้วยโครงสร้างข้อมูล ตัวดำเนินการ และตัวชี้วัดประสิทธิภาพที่แตกต่างกันออกไป

ความไม่สามารถย้อนกลับได้ของระบบ AX ทางด้านการบริหารนั้น เกิดจากการล็อกขั้นตอนการทำงานและโครงสร้างข้อมูล มากกว่าตัวโมเดล AI เอง

12-1. กรณีศึกษาการประยุกต์ใช้ช่วงเวลาทองในหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นระดับพื้นฐาน ① — เมืองอันดง

อันดงเป็นเมืองหลวงของจังหวัดและเป็นภูมิภาคที่มีความต้องการด้านการบริหารที่หลากหลายมากขึ้นอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการอยู่ร่วมกันของนิคมอุตสาหกรรมชีวภาพแห่งชาติ เขตชนบท ประชากรสูงวัย และเมืองใหม่ๆ อันดงมีเงื่อนไขที่เหมาะสมที่สุดในการเชื่อมโยง GBinPLUS+ ข้อมูลเชิงพื้นที่ และ AI สำหรับการดูแลผู้อยู่อาศัยของจังหวัดคยองบุกเข้าด้วยกันโดยตรง ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

ช่องว่างด้านความพร้อมไม่ได้อยู่ที่การเพิ่มบริการแต่ละอย่าง แต่在于การจัดการการลงทุนในนิคมอุตสาหกรรม → การไหลเข้าของบริษัท → ที่อยู่อาศัยและการขนส่ง → ประชากร → โรงเรียนและการแพทย์ → ความต้องการด้านการบริหาร ในฐานะห่วงโซ่สัญญาณเดียว ช่วงเวลาทองของอันดงคือ ปี 2026–2028 เมื่อมีการจัดตั้งแผนยุทธศาสตร์ภาครัฐแบบจัดการการเติบโต ( Government AX) ก่อนการวางศิลาฤกษ์นิคมอุตสาหกรรมชีวภาพแห่งชาติ

12-2. กรณีศึกษาการประยุกต์ใช้ช่วงเวลาทองในหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นระดับพื้นฐาน ② — อำเภอยองยาง

ยองยางเป็นภูมิภาคที่ประสบปัญหาประชากรลดลง โดยมีลักษณะเฉพาะคือจำนวนประชากรน้อยและตัวแปรด้านการบริหารที่สำคัญ เช่น การสูงอายุ การคมนาคม การบริการทางการแพทย์ และการเข้าถึงบริการในชีวิตประจำวัน ในสถานการณ์เช่นนี้ การใช้แพลตฟอร์มร่วมของจังหวัดคยองบุกจึงประหยัดกว่าการสร้างระบบ AI อิสระ

ช่องว่างด้านความพร้อมประกอบด้วยการขาดแคลนข้อมูลและบุคลากรด้านการบริหารที่น้อยเกินไป โครงสร้างที่เหมาะสมคือการนำข้อมูลระดับภูมิภาคมาผสานรวมกับแบบจำลองเปรียบเทียบกับเมืองและอำเภอใกล้เคียง เพื่อตรวจจับสัญญาณต่างๆ โดยอัตโนมัติ เช่น การเพิ่มขึ้นของครัวเรือนผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียว การลดลงของการใช้ระบบขนส่ง ความเสี่ยงในการเข้าถึงการดูแลทางการแพทย์ และการละเลยการยื่นขอรับสวัสดิการ ในขณะที่เจ้าหน้าที่ของเมืองและหมู่บ้านทำการตรวจสอบในพื้นที่จริง ช่วงเวลาทองของยองยางคือช่วงเวลาที่จะเสริมศักยภาพด้านการบริหารด้วย AI ของรัฐบาลร่วม ก่อนที่การลดจำนวนบุคลากรจะนำไปสู่การลดลงของบริการด้านการบริหาร

ข้อเสียประการแรกคือการแบ่งแยกงานเป็นส่วนๆ ในโครงการไอที 720 โครงการหากข้อมูลและฟังก์ชันเฉพาะโครงการไม่ได้รับการบูรณาการเข้ากับโครงสร้างส่วนกลาง จะทำให้ตัวแทน AI ในอนาคตเชื่อมต่อระบบบริหารจัดการทั้งหมดได้ยาก

ประการที่สองคือการจัดการช่องว่างการใช้ AI ในหมู่ข้าราชการ หากการใช้ AI แบบสร้างสรรค์ยังคงขึ้นอยู่กับความสามารถส่วนบุคคล ความรู้ในงานก็จะสูญหายไปเมื่อมีการโยกย้ายบุคลากร

ปัจจัยที่สามคือความเหลื่อมล้ำด้านการบริหารระหว่างเมืองและเขตปกครอง แม้ว่าแพลตฟอร์มจะเหมือนกัน แต่การสะสมของความแตกต่างในการใช้บุคลากรและความสามารถในการวิเคราะห์อาจทำให้ช่องว่างด้านข่าวกรองภาครัฐระหว่างเมืองใหญ่และพื้นที่ชนบทกว้างขึ้น

ปัจจัยที่สี่คือการสูญเสียข้อมูลผลลัพธ์เบื้องต้น หากไม่ได้รวบรวมข้อมูลพื้นฐานสำหรับ AI ดูแลผู้พักอาศัยและแพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะในตอนนี้ จะเป็นการยากที่จะตรวจสอบผลกระทบที่แท้จริงในอีกสองถึงสามปีข้างหน้า

จังหวัดคยองบุกไม่จำเป็นต้องบริหารจัดการเมืองและอำเภอทั้ง 22 แห่งในฐานะหน่วยงานบริหารส่วนกลางขนาดใหญ่แห่งเดียว

 สามารถจัดตั้งโครงสร้างข่าวกรองภาครัฐแบบกระจายศูนย์ได้ โดยที่ เขตเมืองใหญ่จะจัดหา AI ข้อมูล ความปลอดภัย และข้อมูลเชิงพื้นที่ส่วนกลาง เมืองและเขตปกครองจะกำหนดประเด็นปัญหาในท้องถิ่น และเมืองเล็กและหมู่บ้านจะตรวจสอบสัญญาณภาคสนาม

ในโครงสร้างนี้ แม้แต่หมู่เกาะที่มีประชากรน้อยก็สามารถใช้การวิเคราะห์เชิงบริหารขั้นสูงได้โดยไม่ต้องมีองค์กรพัฒนา AI ขนาดใหญ่

ประสิทธิภาพไม่ได้วัดจากจำนวนการใช้งาน AI แต่จากกระบวนการลดระยะเวลาในการตรวจจับปัญหา → การตอบสนองเชิงรุก → ลดข้อผิดพลาดด้านนโยบาย → ปรับปรุงผลลัพธ์ที่ดีขึ้นสำหรับผู้พักอาศัย

จะต้องมีการกำหนดให้แน่ชัดว่าเป็นอย่างไร

รันไทม์ AX ของรัฐบาล

ข้อมูลท้องถิ่น → สัญญาณการเปลี่ยนแปลง → การวิเคราะห์ด้วย AI → การเชื่อมต่ออัตโนมัติกับหน่วยงานที่รับผิดชอบ → การตรวจสอบหลักฐาน → การรายงานผลการแก้ไขปัญหา → การตัดสินใจเชิงนโยบาย → การนำไปปฏิบัติ → ผลลัพธ์ → การเปรียบเทียบ 22 เมือง/เขต → การปรับปรุงนโยบาย

โอกาส + การบูรณาการด้านธรรมาภิบาล ความเสี่ยง

ความพร้อมขั้นพื้นฐานด้านการบริหารจัดการ AX ของจังหวัดคยองบุกอยู่ในระดับสูง

GBinPLUS+ ซึ่งใช้งานร่วมกันโดย 22 เมืองและเขตปกครอง มีอยู่แล้ว และได้มีการนำ AI เชิงสร้างสรรค์มาประยุกต์ใช้แล้ว ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

แผนพื้นฐานด้านระบบสารสนเทศอัจฉริยะปี 2026–2030 และโครงการด้านระบบสารสนเทศประมาณ 720 โครงการ มูลค่า 142.6 พันล้านวอน กำลังดำเนินการพร้อมกัน ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ทั้งการบริหารงานโดยใช้ข้อมูลเป็นฐานและการประเมินข้อมูลสาธารณะได้รับคะแนนดีเยี่ยม ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

ด้วยการเพิ่มเติมแพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะและปัญญาประดิษฐ์เพื่อการดูแลผู้พักอาศัย ทำให้มีการสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญด้านข้อมูล ปัญญาประดิษฐ์ พื้นที่ และบริการสำหรับผู้พักอาศัย ( รัฐบาลจังหวัดคยองซังบุกโด )

อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาดำเนินการโดยทั่วไปสำหรับกระบวนการทั้งหมด ตั้งแต่การส่งสัญญาณ → การรายงานย้อนกลับ → การตัดสินใจเชิงนโยบาย → ผลลัพธ์ ยังไม่ได้รับการยืนยันจากหลักฐานที่เผยแพร่ต่อสาธารณะในขณะนี้

อันตรายสำหรับจังหวัดคยองบุกไม่ได้อยู่ที่การขาดแคลนปัญญาประดิษฐ์

เมื่อปัญญาประดิษฐ์และข้อมูลเพิ่มมากขึ้น ก็มีความเสี่ยงที่กระบวนการบริหารจัดการจะขาดการเชื่อมโยงกัน

ดังนั้น ช่วงเวลาทองจึงถูกกำหนดโดยโอกาส + ความเสี่ยงในการบูรณาการด้านการกำกับดูแล

1. จำนวนผู้ใช้งานจริงในแต่ละจังหวัดและเมือง/อำเภอ
2. อัตราการใช้งาน AI เชิงสร้างสรรค์จำแนกตามหน่วยงานและเมือง/เขต
3. ช่วยประหยัดเวลาในการสร้างเอกสารด้วย AI
4. จำนวนการลงทะเบียนเวิร์กโฟลว์ AI ทั่วไป
5. อัตราการนำเวิร์กโฟลว์กลับมาใช้ใหม่
6. อัตราข้อผิดพลาด/การแก้ไขผลลัพธ์ AI
7. อัตราการตรวจสอบแหล่งที่มาของคำตอบ AI
8. อัตราการใช้งาน API ทั่วไปสำหรับโครงการไอที 720 โครงการ
9. จำนวนการลดระบบที่ซ้ำซ้อน
10. จำนวนชุดข้อมูลทั่วไปสำหรับจังหวัดและเมือง/เขต
11. อัตราส่วนข้อมูลแบบเรียลไทม์/เชื่อมโยงอัตโนมัติ
12. จำนวนแผนกที่ใช้แพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะ
13. จำนวนการสะท้อนความคิดเชิงนโยบายด้านการวิเคราะห์เชิงพื้นที่ด้วย AI
14. จำนวนผู้ใช้งานจริงของ Resident Care AI
15. การเปลี่ยนแปลงระยะเวลาในการประมวลผลข้อร้องเรียนด้าน AI
16. เปลี่ยนจากการวินิจฉัยก่อนการจัดตั้งโรงงานเป็นเวลาดำเนินการจริง
17. อัตราการลดลงของการละเลยในบริการสวัสดิการและการดูแล
18. อัตราการตรวจพบและการเกิดซ้ำของอาการร้องเรียนซ้ำ
19. จำนวนความเสี่ยงด้านนโยบายที่ตรวจพบโดย AI
20. สัญญาณ → เวลาเชื่อมต่อกับแผนกที่รับผิดชอบ
21. สัญญาณ → เวลาที่จำเป็นสำหรับการตัดสินใจเชิงนโยบาย
22. จำนวนเคสการตอบสนองร่วมกันระหว่างเมืองและเทศมณฑล
23. ความคลาดเคลื่อนระหว่างการคาดการณ์นโยบายกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริง
24. ช่องว่างการใช้งานระบบ AX ของภาครัฐใน 22 เมืองและเขตปกครอง
25. การเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์หลังการแก้ไขนโยบาย

ช่องว่างข้อมูล:แม้ว่าจังหวัดคยองบุกจะเปิดเผยประสิทธิภาพของแพลตฟอร์มต่างๆ สำหรับปัญญาประดิษฐ์ ข้อมูลสาธารณะ ข้อมูลเชิงพื้นที่ และบริการด้านการบริหาร แต่ข้อมูลข่าวกรองภาครัฐทั่วไปทั่วทั้งจังหวัดและเมืองและอำเภอทั้ง 22 แห่ง ซึ่งเชื่อมโยงการค้นพบสัญญาณ → การแทรกแซงนโยบาย → ผลลัพธ์ที่ประชาชนได้รับ ยังไม่ได้รับการตรวจสอบยืนยัน

รันไทม์เชน

ข้อมูลระดับภูมิภาค/การบริหาร → การตรวจจับการเปลี่ยนแปลง → สัญญาณ AI → การเชื่อมต่อหน่วยงาน/เมือง/เขต → การตรวจสอบหลักฐาน → การรายงานย้อนหลัง → การตัดสินใจเชิงนโยบาย → การนำไปปฏิบัติ → ผลลัพธ์ → การเปรียบเทียบระดับภูมิภาค → การเรียนรู้/การออกแบบใหม่

หลักฐานที่ชัดเจนที่สุดสำหรับระบบบริหารจัดการข้อมูลภาครัฐจังหวัดคยองบุก (Gyeongbuk Administrative AX) คือจังหวัดคยองบุกและเมืองและอำเภออีก 22 แห่งได้ใช้แพลตฟอร์ม GBinPLUS+ และสภาพแวดล้อมปัญญาประดิษฐ์ (AI) ร่วมกันอยู่แล้วณ เวลาที่เปิดตัวในปี 2025 มีเจ้าหน้าที่รัฐประมาณ 3,000 คนใช้งานแพลตฟอร์มนี้ และแพลตฟอร์มนี้ได้บูรณาการข้อมูลการบริหารระดับเมืองและระดับท้องถิ่น รวมถึงข้อมูลประชากร อุตสาหกรรม และข้อมูลเชิงพื้นที่ ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

ในปี 2026 บนพื้นฐานนี้ โครงการด้านสารสนเทศระดับจังหวัดและเทศบาลประมาณ 720 โครงการ มูลค่า 142.6 พันล้านวอน ได้ถูกเพิ่มเข้ามาพร้อมกัน พร้อมด้วยแพลตฟอร์มข้อมูลเชิงพื้นที่อัจฉริยะและ AI ดูแลผู้อยู่อาศัย การประเมินการบริหารจัดการโดยใช้ข้อมูลก็ได้รับการจัดอันดับว่ายอดเยี่ยมติดต่อกันสองปี ดังนั้นจึงยากที่จะจัดให้จังหวัดคยองบุกเป็นภูมิภาคที่การเปลี่ยนผ่านเป็นไปได้ยากเนื่องจากขาดโครงสร้างพื้นฐานขั้นพื้นฐานสำหรับระบบบริหารจัดการแบบ AX ( รัฐบาลจังหวัดคยองบุก )

ในทางกลับกัน ประเด็นที่ยังขาดหลักฐานอยู่ในขณะนี้คือปัญญาประดิษฐ์ได้เปลี่ยนแปลงกระบวนการตัดสินใจจริงหรือไม่แม้ว่าจะได้รับการยืนยันแล้วว่าปัญญาประดิษฐ์สามารถร่างเอกสารและให้คำแนะนำแก่ประชาชนเกี่ยวกับนโยบายต่างๆ ได้ แต่กระบวนการทำงานที่เป็นมาตรฐาน—ซึ่งปัญญาประดิษฐ์จะตรวจจับการเปลี่ยนแปลงในท้องถิ่นก่อน ส่งข้อมูลไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และเรียนรู้ผลลัพธ์อีกครั้งหลังจากการนำไปใช้—ยังไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างเป็นทางการ

มีเพียงข้อคิดเชิงโครงสร้างเดียวเท่านั้น  ความสามารถในการแข่งขันด้าน AX ของการบริหารจังหวัดคยองบุกไม่ได้ถูกกำหนดโดยจำนวนฟังก์ชัน AI แต่โดยความเร็วที่เครือข่ายอัจฉริยะเดียวสามารถเปรียบเทียบและประเมินความเร็วของการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างกันใน 22 เมืองและเขตปกครอง  เนื่องจากพื้นที่กว้างใหญ่ของคยองบุกและหลายภูมิภาคที่ประสบปัญหาประชากรลดลง ข้อจำกัดของรูปแบบการบริหารที่มนุษย์สังเกตการณ์ทุกพื้นที่ด้วยความหนาแน่นที่สม่ำเสมอจึงมีแนวโน้มที่จะปรากฏชัดเจนเร็วกว่าในเขตมหานครโซล

ทฤษฎีช่วงเวลาทอง — ช่วงเวลาทองสำหรับระบบบริหารราชการส่วนท้องถิ่น (Administrative AX) ของจังหวัดคยองซังบุกโด ไม่ใช่เวลาที่จะเพิ่มขีดความสามารถด้าน AI เชิงสร้างสรรค์ให้กับ GBinPLUS+ หรือเพิ่มจำนวนโครงการด้านสารสนเทศเป็น 720 โครงการ กุญแจสำคัญอยู่ที่ว่า ภายในสองถึงสามปีข้างหน้า เราจะสามารถเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบบปฏิบัติการของรัฐบาลท้องถิ่นที่สามารถตรวจจับความเร็วของการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างกันในหมู่ประชากร 2.5 ล้านคนในจังหวัด และ 22 เมืองและอำเภอได้หรือไม่ โดยการเชื่อมต่อแพลตฟอร์มร่วมระหว่างเมืองและท้องถิ่น ข้อมูล ข้อมูลเชิงพื้นที่ และ AI ของประชาชนที่มีอยู่แล้ว ผ่านกระบวนการเปลี่ยนแปลงระดับภูมิภาค → สัญญาณ → หน่วยงานที่รับผิดชอบ → หลักฐาน → การรายงานย้อนกลับของวิธีการแก้ไข → การตัดสินใจเชิงนโยบาย → การดำเนินการ → ผลลัพธ์ → การเปรียบเทียบ 22 เมืองและอำเภอ หากขาดการเชื่อมต่อนี้ จังหวัดคยองซังบุกโดอาจยังคงอยู่ในระดับของการดำเนินการตามกระบวนการบริหารที่มีอยู่ให้เร็วขึ้นเท่านั้น แม้จะมีเครื่องมือบริหาร AI ที่ล้ำหน้าในระดับประเทศก็ตาม หากการเชื่อมต่อประสบความสำเร็จ พื้นที่อันกว้างใหญ่และโครงสร้างระดับภูมิภาคที่กระจัดกระจายนี้เองจะกลายเป็นศูนย์ทดสอบการบริหารราชการแบบกระจายศูนย์ที่ใหญ่ที่สุดสำหรับการตรวจสอบระบบ AX ของรัฐบาลท้องถิ่นในเกาหลีใต้